św. Klemens - krótka biografia

Klemens Hofbauer spędził w Warszawie 20 lat w trudnych czasach rozbiorów Polski. Ten wielki jałmużnik wspierał wyżebranym groszem ubogich, chorych i bezdomnych.

W porozumieniu z Hugonem Kołłątajem, zapoczątkował szkolnictwo zawodowe dla najuboższych. Były to pierwsze w naszym kraju szkoły rzemieślnicze. Za tę działalność oraz za patriotyczną postawę w czasach Powstania Kościuszkowskiego, odznaczony został przez Księcia Józefa Poniatowskiego Orderem Orła Białego.

W dzień Bożego Ciała 1808, po dwudziestu latach działalności, zmuszony został przez ówczesne władze, wraz z innymi braćmi z zakonu redemptorystów do opuszczenia Warszawy. Osiada w Wiedniu, gdzie po okresie dużej społecznej aktywności - umiera w roku 1820.
Klemens M.Hofbauer-Dworzak w latach młodzieńczych wyuczył się zawodu piekarza. Jako czeladnik piekarski pracował w rodzinnych Tasovicach na Morawach. Po wstąpieniu do zakonu opiekował się klasztorną piekarnią i osobiście wypiekał chleb dla braci zakonnych.
W dniu 20 marca 1909 r. Papież Pius X zaliczył go w poczet świętych Kościoła katolickiego. Po zakończeniu I wojny światowej, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, obrano Go na patrona Warszawy, a liczne cechy w kraju - patronem braci piekarskiej.
Co roku uroczystości ku czci Św. Klemensa, obchodzone są w dniu jego imienin, czyli 15 marca, celebrowane są w kościele pod Jego wezwaniem na warszawskiej Woli przy ul. Karolkowej. Kościół w tym dniu przepięknie pachnie chlebem, a ołtarze udekorowane są przez warszawskich piekarzy. Wyroby z ciasta, po Mszy rozdawane są wśród wiernych.

Źródło: http://www.warszawskie-muzeum-chleba.pl/